نشانه

چشمانت نشانه ایست

هرکجا که خودم را گم می کنم

روزنه ایست که از آن زندگی را به تماشا نشسته ام

احساس سنگینی است که بی محابایی تنهایی هایم را به خود می آورد.

 

چشم که می بندی

خدا فراموشم می کند.

87/10/16

/ 3 نظر / 8 بازدید
محسن یوسفی

لبریزترازهزار پیمانه شدیم دیوانه ترازهزاردیوانه شدیم دیدیم گلی به روی ما میخندد ازپیله درآمدیم و پروانه شدیم

جعفر

درپایان هزان قصه زیبا از انچه عشق می نامندش حقیقت واقعیت همه او را توهم می بخشد تا انسان خاکی از این توهم یه سطوح آید