هرروز

این صندلی

که بر در بازگشتت

با سایه ی غروب

ترکیب می شود

می خواندم به نشستن

*

هر روز زنده می شوی در دلم

و این شال رنگ رنگ

دانه به دانه، روز به روز ...

بافته می شود



ایمن شدم

با اعتبار امیدی

که هست و نیست





   + طیبه تیموری - ۸:٥۳ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸۸