پاداشی در خور حیات

نه کلام طاقت اینهمه سکوت را دارد

نه سکوت پاسخ اینهمه کلام است

 به جاده نگاه می کنم

 وسوسه ات به نشستن دعوتم می کند

.

یا حرفی بزن

یا به سکوت مهمانم کن


   + طیبه تیموری - ۱٢:٤٥ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸٧

اگر بخواهی . . .

کوه برفی و مه گرفته

تپه ای سبز ونمناک

درختانی زرد و سبز و قرمز

خیابانی خیس

مینی بوسی قدیمی

صندلی ناراحت

.

.

.

پرده چرک را کناربزن

از اینجا هم می توانی خودت را غرق در مه تصور کنی...

14/12/87

   + طیبه تیموری - ۳:٤۳ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٦ اسفند ۱۳۸٧

چشم بگشا

فصل ها تازه می شوند

با چهار پیراهن رنگ پریده همیشگی

در سکوت . . .

...

...

...

چشم اگر نگشایی گذر زمان را در نمی یابی


   + طیبه تیموری - ۸:٥٦ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٧ اسفند ۱۳۸٧